Moeizaam gelijkspel….

We hadden ons veel voorgenomen, de te spelen tactiek, de gevolgen van de harde wind en de spelers die op een niet gebruikelijke positie speelden.

Helaas werd al heel snel duidelijk dat te veel spelers van ons “hun dag” niet hadden. Gekoppeld aan de positionele fouten op het middenveld, de te grote afstand tussen de linies en niet ons bekende positiespel spelen, maakten we het onszelf moeilijk. Het herstelwerk van Willem en de uitstekende reddingen van Davey, hielden ons op de been.

In de rust hebben we gesproken over de gemaakte afspraken. Hebben nog duidelijker de veldbezetting bij balbezit en balbezit tegenstanders gesproken. De tweede helft, tegen de wind in, heb ik gesteld niet met lange ballen te spelen en de bezetting van de posities de juiste momenten te kiezen, b.v. de opkomende backs Sil en Jens. Er werd gelukkig iets beter gevoetbald, aardige combinaties, via de flanken, helaas geen echte scoringskansen. Het minder functionerende centraal duo (was weer even wennen), had vooral met de communicatie te maken. Door heel hard werken compenseerde Ward en Tom zichzelf.

Als je als team niet goed in de wedstrijd zit, helpt het dus helemaal niet om elkaar verwijten te maken, te discussiëren in het veld, terwijl de tegenstanders met de bal er van door gaat. Weer een duidelijk bewijs van gebrek aan maturiteit, dat is jammer en dat heeft ons al heel veel punten gekost.

Nog twee wedstrijden voor de boeg, een ogenschijnlijk zwak HRC in Afferden, en de wedstrijd tegen SV United, waar de spelers hun emoties de baas moeten blijven. Want deze wedstrijden moet gewonnen worden, heet het.

Als we deze wedstrijden tot een goed einde weten te brengen, dan hebben we maar liefst 43 punten behaald en dat durf ik een prestatie te noemen, met alle blessureleed, schorsingen, en bezetting van de bank.

Al met al een mooie afsluiting voor de wispelturige competitie, ik heb mijn voorbereiding van het komende seizoen al gereed.

Groet,

Jef