De schorsingen beginnen ons op te breken
Toen ik de App’s van de vrouwenafdeling op mijn telefoon ontving, voelde ik een soort van trotsheid. De dames hebben schijnbaar de doorgesproken tactiek met heel veel verve uitgevoerd. Wij weten dat wij voetballend wat te kort komen, maar door gericht te trainen en ons te houden aan de gemaakte afspraken en in het geheel geen schorsingen brengt ons vrouwenteam tot ongekende prestaties. Vandaag stond de hele zware uitwedstrijd tegen Heijen op het programma. Als je leest dat onze dames een 2-2 gelijkspel mee naar Blitterswijck nemen, dan is dat een traktatie waard. Ik heb groot respect voor deze hechte mengelmoes van oudere en jongere, voetbalervaring en geen voetbalervaring. Leuk moet het zijn en vooral blijven.
Hoe anders is het bij onze mannenselectie. Ook vandaag weer aantreden zonder een tweetal basisspelers, Roel zat nog een schorsing uit en Sil was vanwege andere verplichtingen ook afwezig. Het was dus weer puzzelen voor mij. Door de week met spelers over de tegenstander gesproken. Uitvoerig over de diepe wisselpass, de opkomende centrale verdedigers en de altijd aanspeelbare spits, die met zijn 35 jaar nog een doorslaggevende rol speelt in dit, zeer vervelende, onsportieve team, die overtredingen veinsden, scheidsrechter handig beïnvloedden en vooral heel veel blessures tevoorschijn toverden.
Slechts 3 maal zijn de tegenstanders daadwerkelijk gevaarlijk geweest en daar was de 1-0 voor nodig om de wedstrijd uiteindelijk te beslissen. Wij starten nochtans behoorlijk, twee open kansen werden weer om zeep geholpen. Nu is dit voor ons geen nieuw verschijnsel, maar in wedstrijden zoals vandaag cruciaal. Want Merselo, kon geen vuist maken om de 2-0 op het bord te krijgen. Zelfs toen wij weer een rode kaart moesten incasseren, voerde B.V.V. de boventoon. De één tegen één in de laatste linie ondanks het ondertal, zorgden wij met heel veel inzet en wat te weinig overleg, voor gevaar in de 16 van Merselo.
De doorgaans onnodige geïncasseerde gele kaarten zijn ons dus aan het opbreken. Deze fase was cruciaal voor ons. Aansluiten bij de top 4 of in de grijze zone belanden. Helaas is dat ons scenario geworden, jammer, na een schitterde reeks van 11 wedstrijden ongeslagen. Het is dus nu zaak om de restende 8 wedstrijden af te sluiten met het aantal van 36 punten, wat mijn doelstelling voorafgaand aan dit seizoen was. In mijn beleving hebben we dan een goed seizoen gedraaid. Zondag ontvangen we jawel, VV Heijen, de koploper. Als dat geen motivatie is, dan weet ik het ook niet meer.
Groet,
Jef