Historische overwinning van B.V.V.’27 VR1 op Oostrum

10-1 is normaal gesproken al een uitzonderlijke uitslag, maar zeker als je jezelf realiseert, wat er allemaal is gebeurt in Blitterswijck. Verdriet, ongeloof, verwarring is ons allen ten deel gevallen, toen wij de onheilsmededeling ontvangen van het overleiden van de vader van onze medespeelster Frouke. We hebben dit als team opgepakt, ons medeleven betuigt, onze krachten gebundeld.

Het was een vreemde gewaarwording zondag jl., 14 vrouwen, keurig op tijd zittend voor het tactisch bord, waar ik “mijn ding” mocht gaan doen.  Niets menselijks bleek mij vreemd te zijn en kon er uiteraard niet onderuit om over Wilbert en Frouke te hebben. Het was tevens een motivatiepunt om de dames scherp te krijgen en mijn plannetje om deze tegenstanders te bestrijden, waar onze dames blijkbaar een “bijzondere” band mee hebben.

Het niet laten spelen van de tegenstander, heel vroeg storen en vooral niet achteruit lopen was mijn advies. De hele snelle goal uit een vrije trap van Imke, was een teken dat er wel eens iets bijzonders kon gebeuren. Oud gediende Sylvia had vleugels gekregen deze ochtend. Eline was tevens niet te stuiten. Onze Shari ( Pinkeltje) was levensgevaarlijk in de 16. Vonne maakte veel meters, Iris, met heel weinig trainingsuren bleek goed geslapen te hebben. Fay, was genoeg aanwezig, Bianca die slappe benen had speelde heel verstandig, Maud deed uitstekend haar taken, Pleun, op een vreemde positie was zelfs vaker aanspeelbaar dan gewoon. Ook Serena heeft haar aandeel geleverd. En onze zeer betrouwbare Marlon, wist de gehele wedstrijd geconcentreerd te blijven.

Mijn hart sloeg over, toen Frouke en haar broertje, het sportpark op kwam rijden. Ik kon mijn emoties wel bedwingen, heb haar innig omhelst en samen hebben we naar de 2e helft gekeken, die een formaliteit bleek te zijn. Het was immers bij de rust al 7-1 en 3 doelpunten in de tweede helft maakte een uitslag die je omwille van veel factoren een historische kunt noemen.

Dank dames,

Jef

 

 

Jef